Kaki en Sharon  Diospyros spp.

 

Per 100 gram: 

Kilojoule: 531....(= 127Kcal.)

Eiwit: ...................0,8 gram

Vet: ......................0,4  gram

Koolhydraten: .....33,5  gram

 

 

Koopinfo:

De kaki en sharon lijken veel op een grote tomaat, maar ze zijn herkenbaar aan de kroonblaadjes. Let op of er kaki's of sharon's verkocht worden want er is verschil:

 

De kaki smaakt alleen overrijp lekker (omdat dan het wrang smakende looizuur uit de vrucht verdwenen is). 

 

Kaki's worden altijd onrijp en hard verkocht omdat ze anders niet te vervoeren zijn en moeten thuis narijpen.

 

De Sharon is een veredelde kakisoort, de naam is ontleend aan het rivierdal in Israël waar hij wordt gekweekt. De sharon bevat geen looizuur en hoeft niet overrijp te worden gegeten.

 


Smaak:

Heeft wat weg van abrikozen.

 


Bewaren:

 

Kaki's rijpen na in de groentelade van de koelkast, het gaat vlugger bij kamertemperatuur maar ze zullen dan wel ietwat verschrompelen. 

 

Kaki's zijn goed overrijp als ze rood en week zijn en er glazig uit zien. 

 

Tip: Het afrijpen gaat sneller als er een appel naast ligt.

 

Sharon's kunnen naar keuze overrijp of nog stevig gegeten worden (vanaf het moment dat ze mooi egaal oranje zijn). 

 

Rijpe Sharon's kunnen enkele dagen in de groentelade bewaard worden.

 


Verkrijgbaar & Herkomst:

 

Kaki:  

Van september tot december uit Italië en Spanje daarna uit Japan, Nieuw Zeeland, Florida en Californië.

 

Sharon:  

Van november tot maart uit Israël.

 


Schoonmaken:

Kaki en Sharon kunnen met vel gegeten worden. Verwijder de kroontjes.

Alleen de kaki heeft 2 tot 8 oneetbare pitten. 

 

Mispel

(Mespilus germanica)

 

Een ouderwets en bijna vergeten Europees familielid van de kaki is de mispel.

 

Het spreekwoord 'zo rot als een mispel' is inmiddels bekender dan de vrucht zelf.

 

Mispels moeten net als de kaki overrijp gegeten worden en zijn af en toe in de late herfst nog te koop.

 

Bewaar ze (met de stelen rechtop) op een koele, donkere plaats tot het vruchtvlees donkerbruin, zacht en zoet is. Ze lijken dan wel rot  maar zijn dat beslist niet (er heeft een soort gisting plaats gevonden).

 

Een 'rijpe' mispel kan gegeten worden door hem open te breken en het vruchtvlees er uit te zuigen. Spuug de grote pitten en de stenige omhulsels uit. 

 

Let op: 

Ongekookte mispels werken laxerend, eet er niet te veel.


Een mispel is sappig met een lekkere zoetzure smaak.

 

Vroeger werden mispels met water gaar gekookt, van het gezeefde sap werd daarna met suiker gelei gemaakt.

(3/4 liter sap +  500gram suiker inkoken tot de gewenste dikte). Lekker bij wild en lamsvlees.